2025 - Heilig Jaar

De aan­kon­di­gingsbul 'Spes non confundit' ('Hoop stelt niet teleur') werd op 9 mei ge­pu­bli­ceerd en deels voor­ge­le­zen bij de gesloten heilige deur van de Sint-Pieters­basi­liek in het bij­zijn van paus en kar­di­na­len. 

Paus Fran­cis­cus zal die heilige deur op 24 de­cem­ber 2024 openen voor de start van het jubel­jaar dat tot 6 januari 2026 zal duren. Rome bereidt zich voor om 32 miljoen pelgrims te ont­van­gen. 

Een jubel­jaar of heilig jaar vindt in principe om de 25 jaar plaats en op de eeuw­feesten van het sterf­jaar van Jezus (33). Na 2025 zijn de volgende jubel­ja­ren dus 2033 en 2050.

Chris­te­lijke hoop in plaats van cynisme

De aan­kon­di­gingsbul van 20 pagina's leest hier en daar als een sociale en­cy­cliek. Tegen­over duistere vooruit­zichten en gevoelens van bezorgd­heid, angst, aarzeling, twijfel en cynisme stelt paus Fran­cis­cus de chris­te­lijke hoop. 'Chris­te­lijke hoop bedriegt niet en stelt niet teleur, omdat zij gewor­teld is in de zeker­heid dat niets en niemand ons ooit kan schei­den van Gods liefde.' 

Tekenen van hoop in de wereld

De paus vraagt ons om tekenen van hoop te zien in het verlangen naar vrede in een door oorlog ver­scheurde wereld en in het en­thou­sias­me om het leven door te geven. 

Helaas ontbreekt dit laatste vaak, zegt de paus, ver­wij­zend naar de dalende geboorte­cij­fers in veel lan­den. 'Verant­woor­de­lijke wet­ge­ving' en 'krach­tige steun van geloofs­ge­meen­schappen en de hele bur­ger­lijke ge­meen­schap' moeten jonge mensen voldoende hoop geven om weer kin­de­ren te krijgen. 

De chris­te­lijke ge­meen­schap zou voorop moeten lopen in een sociaal verbond van hoop dat 'inclusief en niet ideo­lo­gisch is'. Daarvoor moeten we 'allemaal de vreugde van het leven terug­krij­gen,' 'aangezien mannen en vrouwen, geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God, er niet tevre­den mee kunnen zijn om hun vervulling alleen in de mate­rië­le reali­teit' te zoeken.

Want dat laatste 'leidt tot een bekrompen indi­vi­dua­lis­me en het verlies van hoop. Het geeft aan­lei­ding tot een droef­heid die zich in het hart nestelt en vruchten van onte­vre­den­heid en onverdraag­zaam­heid voort­brengt.'

Zelf een teken van hoop wor­den

In contrast daar­mee, roept de paus alle gelo­vi­gen op om zelf tekenen van hoop te wor­den door hun leven. Wij zijn ge­roe­pen om tast­ba­re tekenen van hoop te zijn voor onze broe­ders en zusters die ontbe­ringen van welke aard dan ook ervaren.

Hij noemt ver­schil­lende groepen die onze speciale aan­dacht verdienen.

• ge­van­ge­nen hoop geven door ‘vormen van amnestie of gratie’, 'waar­dige omstan­dig­he­den' en de afschaf­fing van de doodstraf,
• zorgen voor zieken en ouderen door middel van 'nabij­heid en genegen­heid',
• ont­moe­digde jon­ge­ren per­spec­tief bie­den: 'Het jubileum­jaar zou de Kerk moeten in­spi­re­ren om grotere in­span­ningen te leveren om dichter bij hen te komen.'
• mi­gran­ten en vluch­te­lingen gastvrij onthalen: 'Ballingen, ontheem­den en vluch­te­lingen, die door inter­na­tio­nale span­ningen ge­dwon­gen wor­den te emigreren om oorlog, geweld en dis­cri­mi­na­tie te ontlopen, moeten zeker­heid en toegang tot werk­gele­gen­heid en onder­wijs krijgen, de mid­de­len die zij nodig hebben om hun plaats te vin­den in een nieuwe sociale context.'
• de 'miljar­den armen' niet vergeten: 'Het is schandalig dat in een wereld die over enorme hulp­bronnen beschikt en die groten­deels bestemd zijn voor de productie van wapens, de armen nog steeds de meer­der­heid van de wereldbe­vol­king vormen, miljar­den mensen.'

Jubileumkalen­der